ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

08/08/2015

Νίκος Φίλης: Πρώτα Συμφωνία και αμέσως μετά εκλογές



Συνέντευξη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ στην Ημερησία του Σαββάτου

 

Οι εκλογές συνθήκη πολιτικής σταθερότητας αναγκαίας για την οικονομική ανάκαμψη

Τελικώς οι εκλογές είναι μονόδρομος, και αν ναι ποια είναι η κατάλληλη περίοδος; Μπορεί να προηγηθούν του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ; Οι εκλογές με λίστα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε “εσωκομματικό ξεκαθάρισμα”; 

Μετά το εκβιαστικό τελεσίγραφο των θεσμών, βρισκόμαστε, σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον από εκείνο των εκλογών του Ιανουαρίου. Στις νέες πολύ δύσκολες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί (και υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτευχθεί η συμφωνία με τους δανειστές), είναι κατά τη γνώμη μου απαραίτητη η ανανέωση της λαϊκής εντολής με τρόπο που να αντιστοιχεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Πολύ περισσότερο, όταν, θεμελιώδεις επιλογές της κυβέρνησης που διασφαλίζουν  το μέλλον της χώρας και αποτρέπουν το grexit και  την άτακτη χρεοκοπία αμφισβητούνται από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα μιας κακώς εννοούμενης ιδεολογικής καθαρότητας.

Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο, αν γίνουν σύντομα εκλογές θα είναι με λίστα. Αυτόδεν πρέπει να θεωρηθεί αφορμή για «εσωκομματικό ξεκαθάρισμα», κάτι που αντιβαίνει στη δημοκρατικότητα του κόμματός μας. Όσοι, όμως, επιλεγούν να είναι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας τις προσωπικές τους απόψεις είναι εύλογο και αναγκαίο να υπηρετούν το πολιτικό σχέδιο, για την έξοδο της χώρας στην ανάπτυξη μέσα στο πλαίσιο της ευρωζώνης, με το οποίο το κόμμα θα διεκδικήσει τη ψήφο του λαού. Όπως διαμορφώνονται οι εξελίξεις, οι εκλογές αναδεικνύονται σε συνθήκη  πολιτικής σταθεροποίησης που είναι αναγκαία για την οικονομική ανάκαμψη. Είναι, επίσης,  προϋπόθεση για τη συνολική εθνική ανάταση με πρωταγωνίστρια την Αριστερά, που εκπροσωπεί το νέο και την ελπίδα. Γι αυτό και η λαϊκή υποστήριξη που εκφράστηκε προς την κυβέρνηση με το δημοψήφισμα, διατηρείται και σήμερα.

 

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ 

Η θυελλώδης συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής κατέδειξε ότι το “διαζύγιο” είναι οριστικό. Πόσο πιθανό είναι το ενδεχόμενο διάσπασης; 

Στη συνεδρίαση της ΚΠΕ έγινε μια δημοκρατική και ταυτόχρονα «ζωηρή» συζήτηση για την πορεία μας η οποία θα ολοκληρωθεί στο έκτακτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί, θα παρουσιαστούν τα εναλλακτικά πολιτικά σχέδια για την υπέρβαση της κρίσης, τη θέση της χώρας μας  στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε. , για την Αριστερά του 21ου αιώνα και θα ληφθούν αποφάσεις με βάση το δημοκρατικό κανόνα της πλειοψηφίας. Ο αναγκαίος πολιτικός πλουραλισμός πρέπει να υπηρετεί την ενότητα και να μη δοκιμάζει τη συνοχή του κόμματος στο οποίο όλοι μας εθελοντικά έχουμε ενταχθεί. Δεν μπορεί να επικρατήσουν συνθήκες «εκβιασμένης ενότητας». 

Στηρίζω την κυβέρνηση αλλά δεν ψηφίζω”. Πώς κρίνετε τη στάση των στελεχών της Αριστερής Πλατφόρμας; Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως δεν είναι εκείνοι που μετακινήθηκαν από τις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Θα έπρεπε να παραιτηθούν παραδίδοντας τις έδρες τους; 

Σε τρεις κρίσιμες ψηφοφορίες για την πορεία της χώρας αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν να μη στηρίξουν την κυβέρνηση και εφηύραν την παγκόσμιας πρωτοτυπίας πατέντα να «στηρίζουν» την κυβέρνηση διά της καταψηφίσεως κρίσιμων επιλογών της.  Δεν θα ήθελα να δώσω μαθήματα σε σεβαστούς συντρόφους. Προσωπικά, όμως, αν  διαφωνούσα με την κυβέρνηση και την πλειοψηφία τους κόμματός μου σε τόσο σοβαρά ζητήματα θα διάλεγα το δρόμο της παραίτησης από το βουλευτικό αξίωμα. Δε νομίζω, βεβαίως, ότι ωφελούν βιαστικές κινήσεις που βαθαίνουν τις αποστάσεις και τις αποκρυσταλλώνουν οργανωτικά (αρχηγικού τύπου εμφανίσεις, ξεχωριστές εκδηλώσεις πανελλαδικά κλπ). Η πορεία προς το έκτακτο συνέδριο τον Σεπτέμβρη μπορεί να δώσει δυνατότητες για την πολιτική αλληλοκατανόηση και τη συνθετική έκφραση των διαφορετικών απόψεων. Σε αυτό το πεδίο θα κριθεί η πολιτική ωριμότητα του όλου ΣΥΡΙΖΑ να απαντήσει στα πιεστικά προβλήματα της εθνικής και λαϊκής πορείας. Γιατί,  η Αριστερά υπάρχει ως δύναμη για ολόκληρη την κοινωνία και όχι για την αυτάρεσκη συζήτηση των «δικών της» θεμάτων.

 

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 

Τα χρονικά περιθώρια για συμφωνία με τους δανειστές είναι ασφυκτικά. Θεωρείτε εφικτό αυτή να “κλείσει” μέχρι τις 18 Αυγούστου; Μήπως οι διαδικασίες εξπρές ακυρώνουν την προσπάθεια για καλύτερη διαπραγμάτευση; Το ενδεχόμενο συμφωνίας γέφυρας έχει αποκλειστεί; 

Η λεγόμενη συμφωνία -γέφυρα δεν προβλέπεται στο ανακοινωθέν της Συνόδου Κορυφής. Έχει αποκλειστεί γιατί παρατείνει την εκκρεμότητα. Επιδιώκουμε την ολοκλήρωση της συμφωνίας μέσα στα συμφωνημένα χρονικά όρια. Αν συνεχιστεί το μέχρι στιγμής κλίμα στη διαπραγμάτευση, τότε η συμφωνία μπορεί να είναι έτοιμη και να έρθει στη βουλή νωρίτερα.

 

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ Η ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ 

Ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι υπάρχουν περιθώρια, ώστε “η νέα συμφωνία να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο βιώσιμη”. Σε ποιους τομείς πρέπει να εστιαστεί η προσπάθεια; 

Η συμφωνία περιλαμβάνει επώδυνα μέτρα που σε πρώτο στάδιο θα προχωρήσουμε εξαναγκαστικά στην εφαρμογή τους. Σε δεύτερο στάδιο, όμως, συντόμως, είναι αναγκαίο να προωθηθούν αντισταθμιστικές πολιτικές προς όφελος των κοινωνικά αδύνατων. Γενικότερα, είμαστε μπροστά σε μια συνεχή διαπραγμάτευση με στόχο τη διεύρυνση και τελικά την υπέρβαση  των ορίων που έθεσαν οι πιστωτές. Για το λόγο  αυτό η παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση του τόπου είναι προς όφελος της χώρας, εξυπηρετεί την εφαρμογή ενός ελληνικού σχεδίου ανάπτυξης με την αξιοποίηση του πακέτου Γιούνκερ, αλλά και την προσέλκυση  επενδύσεων. Η αναδιάρθρωση του χρέους που θα ξεκινήσει το φθινόπωρο μπορεί να βοηθήσει στο να ανασάνει η ελληνική οικονομία.

Προτεραιότητα, όμως, αυτή τη στιγμή είναι  η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το αργότερο μέχρι το τέλος του έτους. Γι αυτό επιδιώκουμε προκαταβολή για τις τράπεζες από το νέο δάνειο του ΕSM. Είναι αναγκαία η τραπεζική εξομάλυνση ώστε να τελειώνουμε  με τα capital controls που επιβαρύνουν την πραγματική οικονομία.

Συναφής είναι και η εκκρεμότητα με τα «κόκκινα δάνεια» που έχουν φτάσει τα 90 δις ευρώ. Προτείνουμε τη δημιουργία ενός ενδιάμεσου δημόσιου φορέα που θα αναλάβει τη διαχείρισή τους, ενώ, μπορούν να αξιοποιηθούν και ιδέες (π.χ. από την Κύπρο και την Ιρλανδία) για απευθείας επενδύσεις σε βιώσιμες και δυναμικές επιχειρήσεις που στερούνται χρηματοδοτικών δυνατοτήτων.

Η τραπεζική εξομάλυνση είναι προϋπόθεση για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με αιχμές τον τουρισμό, τον αγροτοβιομηχανικό τομέα, την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και των νεοφυών επιχειρήσεων, την ενέργεια, την περιβαλλοντική προστασία καθώς και τις επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας. Η προστασία του περιβάλλοντος και της απασχόλησης αποτελούν στοιχειώδεις προϋποθέσεις της υγιούς επιχειρηματικότητας η οποία μπορεί να αναπτυχθεί μέσα σε ένα περιβάλλον συνεργειών μεταξύ του κρατικού, του ιδιωτικού και του κοινωνικού τομέα της οικονομίας προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα προωθηθούν ,χωρίς βιασύνες που παράγουν υποτιμητική κερδοσκοπία, ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις, όχι, όμως, των επιχειρήσεων νερού και της ΔΕΗ. Η κυβέρνηση, αν μάλιστα ανανεωθεί η λαϊκή εντολή θα δώσει τον καλύτερο εαυτό της για να ξεφύγει η χώρα από την ύφεση, να απεγκλωβιστεί από τις αντικοινωνικές πλευρές της νέας συμφωνίας και να βγει στο ξέφωτο της ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση, έχει επίσης αναλάβει την επείγουσα δέσμευση απέναντι στον ελληνικό λαό να αντιμετωπίσει τη ζούγκλα στο χώρο των ΜΜΕ. Αυτό επιδιώκεται να γίνει με το νομοσχέδιο που έχει δημοσιοποιηθεί για την προκήρυξη δημόσιου διαγωνισμού για την αδειοδότηση των καναλιών που έχει ερεθίσει τη διαπλοκή η οποία δεν διστάζει να εκβιάσει (με απολύσεις και άλλα μέσα ) τους εργαζόμενους και να τους χρησιμοποιήσει ως ασπίδα προστασίας και διαιώνισης των συμφερόντων της. 

Από την σταδιακή κατάργηση των μνημονίων φτάσαμε σε ένα νέο μνημόνιο. Μήπως προεκλογικά δόθηκαν περισσότερες υποσχέσεις από όσες ήταν εφικτό να υλοποιηθούν; Εκτός από λάθη στους χειρισμούς, υπήρξαν και λανθασμένες επιλογές προσώπων που ανέλαβαν το έργο της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης;  

Όλες αυτές οι διαστάσεις που επισημαίνετε πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο βασανιστικού προβληματισμού και γενναίας και έντιμης αυτοκριτικής για τα σημεία που σφάλλαμε και για εκτιμήσεις που δεν επιβεβαιώθηκαν, ακόμη και για πρόσωπα που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες. Όμως, αυτό το πεντάμηνο της σκληρής διαπραγμάτευσης θα μείνει στη μνήμη όλων μας για τους δρόμους που άνοιξε, για την ανάδειξη του ελληνικού προβλήματος στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, για τους κινδύνους που αντιπροσωπεύουν οι ηγεμονικές βλέψεις των ισχυρών της  Ευρώπης και ειδικά της Γερμανίας. Οι ρωγμές που προκλήθηκαν στο νεοφιλελεύθερο σχεδιασμό  της ευρωζώνης χάρη στον αγώνα της ελληνικής κυβέρνησης είναι υπαρκτές και ο σπόρος που φυτεύτηκε θα δώσει αργά ή γρήγορα καρπούς.

 

ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Δηλώσατε ότι το θέμα Βαρουφάκη έκλεισε πολιτικά με την παρέμβαση του πρωθυπουργού. Ωστόσο για πολλά στελέχη το θέμα παραμένει ανοιχτό. Ο  Γ. Πανούσης μίλησε ακόμη και για “εσχάτη προδοσία”. Δεν θα έπρεπε να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες του πρώην υπουργού; 

Ο κ. Βαρουφάκης υπήρξε για μια ολόκληρη περίοδο ο αρχιτέκτονας του διαπραγματευτικού σχεδιασμού και ο άνθρωπος που κατέστησε παγκόσμιο γεγονός την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Στην πορεία της διαπραγμάτευσης, η κυβέρνηση, με πρώτο τον αρμόδιο υπουργό οικονομικών, δεν απέφυγαν ορισμένα λάθη τακτικής αλλά και ύφους που, μας ζημίωσαν, αλλά, δεν ήταν αυτά που έκριναν το τελικό αποτέλεσμα. Αυτό υπαγορεύτηκε από τον υπέρτερο συσχετισμό δύναμης που διέθεταν οι θεσμοί. Πολιτικές ευθύνες υπάρχουν αλλά εκείνοι που επιχειρούν να προσδώσουν σε αυτές άλλες (και μάλιστα ποινικές) διαστάσεις κάνουν πολύ μεγάλο λάθος και  δεν υπηρετούν την κοινή προσπάθεια. Νομίζω, άλλωστε, ότι, αυτό θα αποδειχθεί περίτρανα και μετά τις έρευνες των αρμοδίων αρχών.

 

ΘΕΣΜΙΚΗ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ

 Έχετε εκφράσει κατ` επανάληψη και δημοσίως τη διαφωνία σας με τους χειρισμούς της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Θεωρείτε κοινοβουλευτικά ορθή την παραμονή στην έδρα της Προέδρου, ενός προσώπου που διαφωνεί με κορυφαίες κυβερνητικές επιλογές; Πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες από το Μαξίμου για την αντιμετώπιση του ζητήματος; 

Η διαπιστωμένη θεσμική δυσαρμονία μεταξύ της κυβέρνησης και των τοποθετήσεων της Προέδρου της Βουλής αντί να γεφυρώνεται μάλλον διευρύνεται με ευθύνη της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Όλοι μας –και η κυρία Κωνσταντοπούλου- θα τεθούμε συντομότατα ενώπιον των ευθυνών μας κατά τη ψήφιση της τελικής συμφωνίας με τους δανειστές στη Βουλή. Από αυτή την ευθύνη και τις συνέπειες που θα έχει η μια ή η άλλη στάση κανείς μας δε μπορεί να δραπετεύσει ή να αξιώσει ειδική μεταχείριση.  

 

 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 



Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης και να αναλύουμε την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας. Με την παραμονή σας στην ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies όπως αυτή περιγράφεται στην Πολιτική Cookies ΟΚ